Tati: Playtime (1967)

Deze zomervakantie een retrospectief van de (geheel digitaal gerestaureerde) slapstick-komedies van de Franse meesterkomiek Jacques Tati (1907-1982). Zijn 6 speelfilms hebben grote invloed gehad op de cinema van de jaren '50 en '60. Ze waren komisch én maatschappijkritisch, in een beeldtaal die zich kenmerkt door het observeren van de menselijke soort. Verder ontwikkelde hij zich als een meester in geluidseffecten.

Playtime volgt twee parallelle lijnen die elkaar uiteindelijk kruisen in een hypermoderne, glanzende maar desoriënterende versie van Parijs. Amerikaanse toeristen landen op Orly voor een kort bezoek aan de stad, terwijl Monsieur Hulot intussen in dezelfde omgeving probeert zijn weg te vinden en werk te zoeken. In deze wereld van glas, staal en spiegelende oppervlakken raakt Hulot voortdurend gedesoriënteerd. Contacten worden moeilijk gelegd, gesprekken lopen mis en de stad zelf lijkt eerder een labyrint van moderniteit dan een herkenbare plek.